De herfst eet, 2013, boek 112, pagina 7

Soort theater

Hoe men ook de tongen tot vlam aanvuurt, het niets zeggen kan soms
sterker staan. Als alle lust vergaan is en al het leed is vergeten blijft
het nullige niets over. Dat niets ontroert me. De attributen van de doden
spreken, tillen de levenden op. Doden hebben die macht.
Op de achtergrond zou ik dan graag een licht applaus willen horen. Hier
en daar een echo van een leeg toneel is ook prima. Nadachtige woorden
moeten vervolgens hun weg zoeken.
Als de eenzaamste van allen onverwacht in een groter licht gaat staan,
schrikken anderen misschien een beetje voor ze toehappen. Helemaal
niet erg. Laten alle verstarde mensen zich even omdraaien en zich niet
langer blindstaren op andere troosteloze ruggen. Bijt liefelijk in de
schouder voor je. Je zult zien dat er een reactie komt. Wees niet bang
voor het riskante gebaar. Eet alsof het herfst is en je een winterlaagje
moet kweken.
Kortom: omarm de hunkering en je zult de glimwormen zien glimmen.
Ze lichten op in de ogen van de gebetene voor je.

Krokodillentraan, 2013, boek 108, pagina 6

Verloop

het licht van geluid
sluipt de oren uit
vindt de mond
welsprekende aria
straalt nieuw licht

een radio scherpt
haar oude oog
zomerdagse zandtaarten
glimlachen korrelig
je straalt opnieuw

waarom is je hand
ineens versteende stille
slordige maskers
spreken kwade taal
dode blinde

zwevende zwepen
knallen voeger
geschrokken stenen
zijn geen
fluwelen snaren

stom, stenig, standvastig
staren we beide
tussen alle oren ogen

Dream, think, speak, 1999, acryl, 70 x 100 cm

Feit

Hij is zijn smaak nooit verloren. Feitelijk is hij ongemerkt speciaal
geworden. De sensationele wisselingen van het lichte en donker leven
hebben hem zo gemaakt. Hij kan heel mooi aangloeien en uitdoven
en laat zich graag ontroeren.

De muggenzwermen om hem heen storen hem niet. Soms is hij zo
rustig dat hij knikkebollend in slaap valt. De muze had even rust,
is het dan later.
Hij is een zinlijke man. Dat zie je zo. Die natuur verbeeldt zich even
wonderbaarlijk als gewoon. Bloemen gaan uit beleefdheid over op
hun zachtste fluisterstem. In verhouding met hem betekenen ze
niets. Bloemen hebben geen schrift, ze kunnen niet benoemen, niet
rubriceren. Bloemen geuren alleen.
En veel verder weg trekt de horizon zijn strakke lijn, zij heeft niet
geleerd om kronkelig te zijn. Daardoor ziet de natuur er veel minder
chaotisch uit als zij uit zichzelf is. Ze zeggen dat de natuur ouder is
dan de mensen. Het is een logisch idee, maar moet je hier wel logisch
gaan denken? Waarom is er niet zomaar uit een groot niets spontaan
een mens ontstaan? Als kind van de wind?
Toen de mens begon te spreken verstomde de zon, die daarvoor het
woord altijd deed. Als straf laat hij het vaak afweten, dat zal de
mensheid leren!
Zoiets wou ik beweren, maar dan anders.
En nu ben ik weer terug bij af, dat is het mooiste begin.

Introvert persoon, 2010, schets, A4

Afscheid

Een oude emotie verplaatst zich van de ene naar de ander kant.
Dat heeft een bedoeling: het onderwerp uit het verleden moet naar
het heden vloeien. Dat gaat natuurlijk niet zomaar. Zeker niet bij
mensen.
Beide denkoevers zijn meestal nogal lang van stof, denken lang en
diep na voor ze iets loslaten. Als je stil luistert hoor je de stomp-
zinnige zuchten die uitgelaten de vrije weg zoeken. Een lichte echo
volgt. Natuurmuziek.
Maar als alles eenmaal op hun plaats is is het feest. Alle vensters
staan wijd open, de deur is los. Er is nieuw licht en men heeft geen
slapeloze nachten meer, nee men zingt. Er heerst vrolijke rust.
De nieuwe emotie houdt daar wel van. Hij weet hoe het bed warm
moet blijven en luistert op die plek graag naar anderen. Nu is er
geen verveelde oogopslag meer. Ogen stralen naar buiten, stomme
woorden glijden weg.
De emotie rust uit in een lang vaarwel.

Schrijver, 2007, tekening, A4

Andere kant

hij schrijft vaak ’s ochtends
soms ook ’s middags
maar meestal ’s avonds
lang geleden
rinkelde de telefoon
of een ander toon
werd gezet
nog even dan…
zo is het niet
het is niet anders
niemand belt

mensen weten niets te zeggen
hij wel
van alles
en veel meer
nog leuk ook
kapotte liefdes
zijn vruchtbaar
dus hoezo kapot
vraag dan
hij weet hoe het voelt
de hele dag schrijft hij