{"id":816,"date":"2012-03-29T23:01:08","date_gmt":"2012-03-29T22:01:08","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=816"},"modified":"2012-03-29T23:01:08","modified_gmt":"2012-03-29T22:01:08","slug":"fantoom","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=816","title":{"rendered":"Fantoom"},"content":{"rendered":"

Zwaaiman<\/strong><\/em>, 2005, bewerkte foto<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Klein is groot<\/strong><\/p>\n

Nog zonder helm zwaait hij naar zijn zonnige herinneringen. Hij staat voor de
\nmuur als een eenzame mier op het asfalt. Toch kan je niet zeggen dat hij zich
\neenzaam voelt, want zijn vijanden zijn goed doorvoede vreemden voor hem.
\nPas als hij het toestaat brandt zijn haat meer als een zon dan een gloeiende steen.
\nHet lijkt er veel op dat hij zijn eigen best betaalde generaal is. Dit slagertje kan
\nheel zijn volk zo slachten. Hij is een groot fantoom.
\nEn die zonnige herinneringen?
\nZijn kleine zonnetafel was immens. Als kind speelde hij daar zijn dromen af. Er
\nbestond nog geen gevaar. Alles was toen onder de gelukkige ogen. Hij zong de
\nhele dag, tot moeder het verbood.
\nMoeder was wel vaker de spelbreker. Haar karakter omstrengelde haar verkeerde
\nemoties. Van alle voorbeeldige blauwdrukken van haar begeerte kwam niets
\nterecht. Zodra ze vreugde bij een ander zag, zag ze ook haar vervuilde was die in
\neen diepe kuil verging. Met die smeerboel kon ze niets en het verbitterde haar.
\nHaar kijkglazen zaten halfvol wrok.
\nHij mocht er niet kwaad van spreken en deed dat ook niet in het openbaar, maar
\nin de spinrag van zijn geweten kleefden die spinnen als een\u00a0 bibberende wereld.
\nBovendien zat de vader daar ook nog eens als laatste gast. Zijn schaduwen
\nstaarden hem vaak vanuit onverwachte hoeken aan.
\nAls beeld waren zijn ouders zoiets als een snotterende klok.
\nSnik-snak-snik-snak.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zwaaiman, 2005, bewerkte foto Klein is groot Nog zonder helm zwaait hij naar zijn zonnige herinneringen. Hij staat voor de muur als een eenzame mier op het asfalt. Toch kan je niet zeggen dat hij zich eenzaam voelt, want zijn … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-816","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-bewerkte-fotos"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/816","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=816"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/816\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":818,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/816\/revisions\/818"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=816"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=816"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=816"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}