Iets anders<\/strong><\/p>\n Die niet en die niet en die ook niet. Eh… Achter de kleur, 2011, computertekening Iets anders Die niet en die niet en die ook niet. Eh… Het is een meeslepende melodie van lange en brede kleuren. Een soort eb en vloed. Als solozang je niet meer behaagt komt … Lees verder ![\"\"](\"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/wp-content\/uploads\/2011\/11\/2011_achter-de-kleur_ct.jpg\" "\\"2011_achter")
<\/a><\/p>\n
\nHet is een meeslepende melodie van lange en brede kleuren. Een
\nsoort eb en vloed. Als solozang je niet meer behaagt komt er van-
\nzelf een nieuwe harmonie. Tussen degene die lijdt en kastijdt leeft
\nhet klakkeloze gokje. Die schommelt in een grote wiebelwaagschaal
\nvol dolle woorden.
\nPak maar wat je nodig hebt.
\nMet wat geduld heb je zo een nieuwe melodie. Een krekel of nachte-
\ngaal zou barsten van wilde jaloezie. Mensen kunnen veel als ze het
\ntoestaan. Van het onmogelijke mag je nooit iets, daar moet je maar
\nniet naar luisteren, het zijn je verkeerde ouders.
\nToen ik laatst in het tijdverdrijf van de nacht was gaan dansen,
\ndacht ik daaraan. Platte voeten willen ook wel eens swingen. Als
\ncharismatische rebel ben je dat verplicht, anders gaan de maden
\nzich alvast oprekken. Tijdens dat dansen verstomden de molmige
\nmummies en wankelden lawaaierig naar de grond. Ik schrok wakker.
\nHoe dan ook, een beetje kleur, een elfendans uit pigment, kan geen
\nkwaad. Ik moet zeggen dat alles, maar dan ook alles, wat grijs en
\ngrauw is kleur verdiend. Die kwijtschelding geeft een mooie erfenis.
\nEr is veel zelfvoldoening bij het kleurvoltooien, dat spreekt voor
\nzich, daar hoef je niet voor te studeren.
\nNog een vingerwijzing:
\nMaak er geen rompslomp van, ruim de vloekende draken op, anders
\nkrijg je een kluwen zonder eind. Rol alles af, ruim alles op.
\nDoe daarna de deur achter je op slot en besluit hem voortaan altijd
\ndicht te houden. Geef de grijzen geen kans.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"