{"id":6670,"date":"2016-12-22T10:15:07","date_gmt":"2016-12-22T09:15:07","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=6670"},"modified":"2016-12-22T10:15:07","modified_gmt":"2016-12-22T09:15:07","slug":"op-hol","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=6670","title":{"rendered":"Op hol"},"content":{"rendered":"

Vinger aan de pols<\/strong><\/em>, 2016, boek 114, pagina 41<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Halve gare<\/strong><\/p>\n

Doorgaans geef ik mezelf de schuld voor mijn smakeloze vruchten.
\nAnderen mogen wel zeggen dat ze iets mooi of fraai vinden, zelf
\ndoe ik dat niet graag. Maar toen iemand mij vals beschuldigde van
\neen houten kop, sloegen alle stoppen door.
\nIk voelde het lot in mijn handpalm gutsen. Mijn hart sloeg op hol.
\nOnder de eenzame mannenlamp krijgen dingen vaak een dubbele
\nschaduw. Een schaduw die je bovendien ook nog steeds in wil
\nhalen. Als student schreef ik daar al een gedicht over en noemde
\nhet La Paranoya<\/em>.
\nIk zal je de puberale heethoofdigheid van die tijd maar besparen,
\nmaar het ging over een zeer nerveuze fietser die zichzelf steeds
\nmaar inhaalde.
\nLater blijkt hij gewoon in de nacht onder de lantaarnpalen door te
\nfietsen, die hem die schaduwbeelden gaven (iets wat ik zelf in het
\nholst van de nacht als student, na mijn nachtwerk, vaak beleefde).<\/p>\n

Hoe dan ook, vanaf mijn kinderjaren zag ik iedereen op hun rug.
\nDe logica daarvan ontging me totaal. Nu nog.
\nMijn vader zei dat dat over vaderschap ging. Hij riep mij op tot
\nzoonschap. Ik moest hem volgen, maar deed het niet. Nooit!
\nLiever keek ik naar een oude eik. Die bewaart ten slotte alle winden
\nen stiltes als een goed bewaard geheim.
\nKijk, de meeste mensen vergeten boom tot boom. Een weg zonder
\neinde houd niet zomaar op.
\nAls leidsman loop ik recht naar voren en sla de vonken uit de sneeuw.
\nMijn dubbele weerklank antwoordt in jouw plaats, terwijl de donkere
\nnacht tegen de wind in vaart.
\nBoomwortels krijgen mijn stroom, in je boomgaard wordt het licht.<\/p>\n

Aldus een halve gare.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Vinger aan de pols, 2016, boek 114, pagina 41 Halve gare Doorgaans geef ik mezelf de schuld voor mijn smakeloze vruchten. Anderen mogen wel zeggen dat ze iets mooi of fraai vinden, zelf doe ik dat niet graag. Maar toen … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-6670","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kunst"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6670","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=6670"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6670\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6672,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6670\/revisions\/6672"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=6670"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=6670"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=6670"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}