{"id":6576,"date":"2016-11-24T09:40:12","date_gmt":"2016-11-24T08:40:12","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=6576"},"modified":"2016-11-24T09:40:12","modified_gmt":"2016-11-24T08:40:12","slug":"moe-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=6576","title":{"rendered":"Moe"},"content":{"rendered":"

Onschuld<\/strong><\/em>, 2016, computertekening<\/p>\n

\"x2016_onschuld_ctk\"<\/a><\/p>\n

Luchtbel<\/strong><\/p>\n

Hij kon zijn aanwezigheid niet zelf bedenken. Er zat een boom in
\nzijn hoofd. Het deed hem tegen iets onduidelijks botsen.
\nVreemd genoeg gaf hem dat een lekker gevoel. Zoiets als lekker
\nafrukken en zaad verspillen in je puberteit.
\nDaarna was het toch wel wat tandenknarsen in de strot.
\nPriegelende snakjes kwamen niet tot het volledige. Zijn stemming
\nhad er onder te lijden. Hij voelde zich ineens gewoon klote, dat
\nlekkere gevoel van zonet was volkomen verdwenen.
\nLekker warm was het. Een vrouw kwam aangevlamd. Het bleek
\neen lege muze te zijn. Ze was zoekende, als een vampier in de nacht.
\nKijk, daar staat ze levensgroot. Ze heeft haar hand in de broek,
\nsteekt haar tong tussen haar lippen en kijkt hem zoekend aan.
\nHij kijkt niet op, hij slaapt. Zij zucht en gaat naast hem liggen.
\nHun hoofden dromen verder. De slaap is machtig. Met hun adem
\nzouden ze bloemen kunnen breken. Ze zijn alle anekdotes voorbij.
\nHet hoofd is leeg als een pas gebouwd museum. De witte muren
\nkijken je doof aan.
\nDan ploffen er kastanjes en aardappels in zijn hoofd.
\nHij gaat schrijven met een steen. Er vaart een lichte herfst door
\nzijn lijf. Hij hoort vissen spartelen in de beek en vraagt zich af blijf
\nik hier, ga ik verder, ga ik naar huis? Hij legt zijn schrijfsteen neer.
\nHet wordt naar huis, nadat hij eerst alle abstracties van zich af heeft
\ngeschud. Met flinke passen neemt hij de benen en mompelt voort.
\nDe muzenvrouw weet van niets, ze is moe, ze slaapt door.
\nEen luchtbel heeft haar geraakt.
\nOm de volheid, om de wijsheid, om de pijn.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Onschuld, 2016, computertekening Luchtbel Hij kon zijn aanwezigheid niet zelf bedenken. Er zat een boom in zijn hoofd. Het deed hem tegen iets onduidelijks botsen. Vreemd genoeg gaf hem dat een lekker gevoel. Zoiets als lekker afrukken en zaad verspillen … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-6576","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-computertekeningen"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6576","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=6576"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6576\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6578,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6576\/revisions\/6578"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=6576"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=6576"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=6576"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}