{"id":6538,"date":"2016-11-10T09:11:47","date_gmt":"2016-11-10T08:11:47","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=6538"},"modified":"2016-11-10T09:11:47","modified_gmt":"2016-11-10T08:11:47","slug":"notitie-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=6538","title":{"rendered":"Notitie"},"content":{"rendered":"

Hondenweer<\/strong><\/em>, 2016, computertekening<\/p>\n

\"x-2016_hondenweer_ct\"<\/a><\/p>\n

Schimmig<\/strong><\/p>\n

Aan de oppervlakte van mijn herinnering drijft iets van de gouden
\nglans, die op het water ligt wanneer de laatste zonnestralen erop
\nschijnen. Ik zie mij als het meer dat ik heb bedacht en wat ik in
\ndat meer zie ben ik zelf. Ik weet niet hoe ik dat beeld of symbool
\nmoet uitleggen. Wel weet ik dat het ergens met mijn grootvader,
\nmoeders kant, te maken heeft. Dat voel ik zo.
\nMisschien hoort het denken van zoiets wel bij de kwalijke dingen
\nvan het denken.
\nWie met zijn verstand denkt is verstrooid, wie met zijn
\ngevoel denkt slaapt, wie met zijn wil denkt is dood, las ik een keer.
\nIk denk alleen met mijn verbeelding, dus dat zit vast goed.
\nHoewel mijn grootvader in hetzelfde jaar stierf dat ik werd geboren,
\nheb ik toch een beeld van hem. Hij komt regelmatig rondspoken,
\nmeestal zie ik alleen zijn kale hoofd. Dat zal ook wel met dat denken
\nte maken hebben. Heel enkel is hij slechts een schimmige schaduw of
\neen donkerbruine weerkaatsing in het water waaruit algen opstijgen.
\nAls ik dan stil sta en kijk, gaat het water als vanzelf rimpelen en omdat
\nik dan ga nadenken trekt de zon zich snel terug.
\nZo gaat dat.
\nDe natuur heeft zo zijn eigen eigenaardigheden.
\nVan alles wat gezegd of gezien wordt, blijft slechts de donkere nacht
\nover, vol van de dode glans van de meren in een kale, vloeiende, natte
\nen sinistere vlakte zonder wilde eenden.
\nDit heb ik zo beschreven, maar niet gezegd, op 23 januari 2011.
\nIk kwam het weer tegen.
\nHet regent nu. Het is hondenweer.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Hondenweer, 2016, computertekening Schimmig Aan de oppervlakte van mijn herinnering drijft iets van de gouden glans, die op het water ligt wanneer de laatste zonnestralen erop schijnen. Ik zie mij als het meer dat ik heb bedacht en wat ik … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-6538","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-computertekeningen"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6538","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=6538"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6538\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6540,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6538\/revisions\/6540"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=6538"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=6538"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=6538"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}