{"id":6533,"date":"2016-11-03T09:33:11","date_gmt":"2016-11-03T08:33:11","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=6533"},"modified":"2016-11-03T09:33:41","modified_gmt":"2016-11-03T08:33:41","slug":"tunnel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=6533","title":{"rendered":"Tunnel"},"content":{"rendered":"

Jongeman <\/strong>(denkend aan Vincent van Gogh)<\/em>, 2016, schets<\/p>\n

\"2016_jongeman-vg_s\"<\/a><\/p>\n

Overbelichte tijd<\/strong><\/p>\n

Even leek het leven uitzichtloos, daarna kwam de wisselvalligheid.
\nHij kwam dan ook geen enkel onbeschadigd persoon tegen, het
\nwas alsof hij een leedmagneet in de broekzak had.
\nAf en toe raasde de horzel door de tunnels van zijn menselijk vlees.
\nHet erge was dat hij het zelf deed. Hij zat tot aan de oksels vol
\noude scherven. Vond dat herkenbaar prettig. Ondertussen tikte de
\nklok meedogenloos door. Zo kan je nooit oud worden.
\nGelukkig werd het leed later altijd gevolgd door een schonkige
\nbron van verwondering. Verborgen engelen roerden in de taaie,
\nverschrikkelijke brei en voeden gelijk zijn mateloze oog.
\nHij zag het gele kussen weer op het bed liggen. Die lichte bode
\nbracht hem weer over de donkere drempel. Aan de andere kant
\nheerste het getij van de vrije geest. Het maakte van de verrader
\neen redder.
\nZijn horizon was zo groot als het avondrood, hij kreeg er spontaan
\nkippenvel van. Waarom zou ik in de modderpoel gaan liggen als
\ndeze prachtige tempel mij roept, was zijn gevoel.
\nEn zo werd hij door een wellustige wolk vurig verrast.
\nOosterse geuren deden de Franse keuken snel vergeten.
\nZijn hart jaagde en kuste alle lachende kraaien (daar moet je
\nsterke lippen voor hebben).
\nEen warm moederhart keek achter een sleutelgat en liet zijn
\nlichaam branden. Zijn zoete adem vloog in haar neusvleugels.
\nVanuit het vriespunt ging het nu vuurwaarts. Zijn vruchtbare
\nogen bouwden een graf voor al het boze. Het gif spoelde niet
\nmeer weg, alles was al uitgezaaid en kiemde.
\nEen dodelijk schot volgde.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Jongeman (denkend aan Vincent van Gogh), 2016, schets Overbelichte tijd Even leek het leven uitzichtloos, daarna kwam de wisselvalligheid. Hij kwam dan ook geen enkel onbeschadigd persoon tegen, het was alsof hij een leedmagneet in de broekzak had. Af en … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-6533","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kunst"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6533","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=6533"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6533\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6536,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6533\/revisions\/6536"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=6533"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=6533"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=6533"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}