{"id":6510,"date":"2016-10-27T08:33:58","date_gmt":"2016-10-27T07:33:58","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=6510"},"modified":"2016-10-27T08:33:58","modified_gmt":"2016-10-27T07:33:58","slug":"tijd-14","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=6510","title":{"rendered":"Tijd"},"content":{"rendered":"

Beheerst toeval<\/strong><\/em>, 2008, boek 97, pagina 2<\/p>\n

\"2008_beheerst-toeval_b97_p2k\"<\/a><\/p>\n

Die avond<\/strong><\/p>\n

De schilder die niet schilderde bewoog alleen op gevoel, voor zover
\ndat dan kon. Hij werd opgegeten door zijn beelden. eer. Zijn hand
\nwas een bakje geworden. Een holte waar je iets in kon stoppen.
\nToch voelde hij nog steeds de gloed van eigen kunnen. Een gloed
\nom niets mee te kunnen doen is net zoiets als een lege rivier voor
\neen vis.
\nDe schilder die niet schilderde keerde langzaam, met moeite terug.
\nZijn voet sleepte zachtjes. In de stromen van nieuwe schemeringen
\nkwamen de beelden opnieuw te voorschijn als goudsbloemen in de
\nstraat. Alles kreeg een nieuwe, langzame tijd. Er was weer morgen.<\/p>\n

De schilder die niet meer schilderde liep naar de andere kamer.
\nZijn ex-vriendin zag hem wankelen, maar greep niet in.
\nZe vertrouwde op het oude, zijn geluk zou hem verder brengen.
\nZij volgde hem en pas toen hij echt uitschoot en viel ging zij naast
\nhem liggen. Hij ging zijn hoofd voorzichtig op haar schouder leggen,
\nkeek gelukkig. Een macabere magie hing in de lucht, die avond.
\nAlles zonder kus.
\nEr is nog veel soep, zei ze bij het opstaan, ik moet nu weg.
\nHij humde tevreden aan tafel en schilderde met grote letters IT = IT.
\nDaarna moest hij erg lachen, zonder om te vallen. Zijn ogen rolden
\ndaarbij flink, alsof hij zich afvroeg of iedereen in het publiek alles wel
\nhad gezien.
\nLater zei hij dat het alleen maar een beheerst toeval was.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Beheerst toeval, 2008, boek 97, pagina 2 Die avond De schilder die niet schilderde bewoog alleen op gevoel, voor zover dat dan kon. Hij werd opgegeten door zijn beelden. eer. Zijn hand was een bakje geworden. Een holte waar je … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-6510","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kunst"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6510","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=6510"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6510\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6512,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6510\/revisions\/6512"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=6510"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=6510"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=6510"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}