{"id":6292,"date":"2016-08-25T08:28:33","date_gmt":"2016-08-25T07:28:33","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=6292"},"modified":"2016-08-26T18:14:15","modified_gmt":"2016-08-26T17:14:15","slug":"kalm","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=6292","title":{"rendered":"Kalm"},"content":{"rendered":"

Zeemans dochters<\/strong><\/em>, 2016, schets<\/p>\n

\"2016_zeemasns<\/a><\/p>\n

Die avond<\/strong><\/p>\n

Zij zijn in een oerwoud van beelden geboren en tasten naar alles
\nwat maar enigszins beweegt. Aan hun enkels groeien kronkelende
\nwortels. De wind waait woest, blote schouders rillen.
\nBuitenstaanders staren naar dit bijzonder tafereel, verwachten nog
\nmeer dan iets van het geheel. Dat is er ook wel, maar zij ziet het
\nalleen niet. Buitenstaanders leven immers niet omdat zij overal
\nbuiten staan. Zij zijn hooi en prooi van de stilte, zij geven geen
\nenkel licht, blijven passief.<\/p>\n

Even later geven de zussen namen aan alle wortels. Een blinkend
\nlicht wijst hun de weg. Ze verlaten het bos met de bezetenheid van
\neen nieuw gedicht. Even later zien ze daar een mooie man bij
\nhet water staan. Hun aangeblazen gezichten gaan gelijk gloeien,
\nworden rood.
\nDe man kijkt vriendelijk terug, is ietwat verbaasd en zegt: het schip
\nkent de weg, de schipper niet…<\/p>\n

Zij herkennen meteen hun verdwenen vader, die ooit in de zee
\ngebleven was. Ze steken van dichtbij hun tong langzaam in zijn
\nrichting.
\nHij ontvangt op zijn beurt zo graag dat er twee sleutels aan zijn
\ntong verschijnen. Zij pakken met hun tong ieder een aangeboden
\nsleutel, slikken het in \u00e9\u00e9n vloeiende beweging door. Geen gehoest.
\nAlles wat in hun stapt, stapt nu sneller. De herinnering sluimert
\nniet meer. Klaarwakker murmelen ze lang de gemiste vaderliefde in.
\nEven later wordt het nasissende schuim van de zee weggedragen
\nen is de rust weer gekeerd.
\nDe kust is kalm.
\nHet volk zag niets.
\nZij hebben geen sleutels.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zeemans dochters, 2016, schets Die avond Zij zijn in een oerwoud van beelden geboren en tasten naar alles wat maar enigszins beweegt. Aan hun enkels groeien kronkelende wortels. De wind waait woest, blote schouders rillen. Buitenstaanders staren naar dit bijzonder … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-6292","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kunst"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6292","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=6292"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6292\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6298,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6292\/revisions\/6298"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=6292"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=6292"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=6292"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}