{"id":6234,"date":"2016-08-04T08:18:09","date_gmt":"2016-08-04T07:18:09","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=6234"},"modified":"2016-08-04T12:20:01","modified_gmt":"2016-08-04T11:20:01","slug":"dieren","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=6234","title":{"rendered":"Dieren"},"content":{"rendered":"

Simply head<\/strong><\/em>, 2016, schets<\/p>\n

\"2016_<\/a><\/p>\n

Mens en idee<\/strong><\/p>\n

Toen ze daar gezamenlijk over de harde grond, zuchtend de harde
\nbobbels overslaand, zwijgend verder kropen dachten ze niet meer
\naan gister. Gister had geen enkele zin. Hun gedachten haakten
\nvoortaan in het nu, in de net voorbije seconde. Zo overleef je. Zo
\nheb je een kans.
\nAls je niet meer een persoon bent en een nummer bent geworden
\nis alles gelijk onzin. Vreemd genoeg brengt die dode gesteldheid
\nje verder.<\/p>\n

Een bewaker zei eens dat spreeuwen niet kunnen overleven, want
\nspreeuwen kun je niet genezen. Overal staan schoteltjes met melk
\nof vies regenwater klaar, maar ze nemen niets, ze geloven niet in
\nde geneeskrachtige werking ervan en dus gaan ze dood.
\nOok hebben deze spreeuwen nooit een naam. Niet nodig, dieren
\nweten hun naam of die van een ander niet. Mensen gebruiken namen,
\ndieren ruiken tot hun kop er wit van ziet.
\nZo zaten ze daar dus na de kruippartij in een dove leegtoestand. Als
\nje alleen maar zit en zwijgt is er niets meer, alles is luchtledig.
\nHoelang overleven deze spreeuwen deze kale zwijgstilte?<\/p>\n

Hooguit in een automatische reactie zou misschien iemand zijn mond
\nopenen om een anekdote te vertellen. Met een in de stilte hoorbare
\nklap zou de holle mond daarna weer sluiten. Een ander zou nog meer
\nmisschien ook even zijn mond openen en wijzen met een gestrekte
\nvinger om daarna in berusting zijn hoofd weer op de borst te laten
\nvallen.
\nMorgen bloeien de metamorfosen stond op het hek bij de ingang.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Simply head, 2016, schets Mens en idee Toen ze daar gezamenlijk over de harde grond, zuchtend de harde bobbels overslaand, zwijgend verder kropen dachten ze niet meer aan gister. Gister had geen enkele zin. Hun gedachten haakten voortaan in het … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-6234","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kunst"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6234","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=6234"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6234\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6237,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6234\/revisions\/6237"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=6234"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=6234"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=6234"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}