{"id":6133,"date":"2016-07-07T07:26:14","date_gmt":"2016-07-07T06:26:14","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=6133"},"modified":"2016-07-07T07:37:40","modified_gmt":"2016-07-07T06:37:40","slug":"verandering-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=6133","title":{"rendered":"Verandering"},"content":{"rendered":"

Leeg hoofd<\/em><\/strong>, 2016, computertekening<\/p>\n

\"x.2016_leeg<\/a><\/p>\n

Tijdsprong<\/strong><\/p>\n

Zonder ervaring is ze dol geworden, terwijl ze juist een kruisje sloeg.
\nNu begint het te dagen, dat zij hem nooit heeft gekend.
\nNiet echt tenminste.<\/p>\n

En nu wacht zij geduldig op een aanwijzing van boven om de klok
\nen de onmogelijke liefde te begrijpen. Het spoor ratelt maar door
\nrichting bijster. Het hoofd raakt leeg.
\nHet is niet overdreven te veronderstellen dat ze een sprong heeft
\ngemaakt. In haar eentje, in het duister.
\nIn dit nieuwe land zitten veel spionnen. Dat weet ze zeker en die
\nwillen al haar geld. Het maakt haar onzeker.<\/p>\n

En waar is hij nu?
\nDe losse schemer valt. Haar stem breekt bijna, ze doet de lamp
\naan, wil meer zicht.
\nHij zit op de rand van het bed en glimlacht bijna uitnodigend.
\nE\u00e9n ding wil hij wel kwijt. Zijn lach.
\nEen man met ingetogen lach zou je hem kunnen noemen. Toch
\nwas hij bang dat die lach hem uiteindelijk vreselijk zou schaden.
\nZijn ouders zeiden dat het door het platteland kwam: hij had het
\ndaar te goed gehad. Op die manier was alles in hem net iets te
\nsappig geworden. Te overdreven valt onmiddellijk op.
\nKortom: de schalkse schrijver kreeg net zo veel vrienden als ver-
\nhoudingen. Hij werkte zich uit de naad, voelde zich meer dan wie
\ndan ook in de wereld en had bovendien bij zijn geboorte een beetje
\nzicht verloren, waardoor hij veel langer kon leven.
\nVolgens de overlevering kreeg God hoofdpijn van hem.
\nTerug naar haar:
\nEen oude emotie verplaatste zich van de ene naar de andere kant,
\nmet de bedoeling het onderwerp te veranderen van verleden naar
\ntoekomst.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Leeg hoofd, 2016, computertekening Tijdsprong Zonder ervaring is ze dol geworden, terwijl ze juist een kruisje sloeg. Nu begint het te dagen, dat zij hem nooit heeft gekend. Niet echt tenminste. En nu wacht zij geduldig op een aanwijzing van … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-6133","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-computertekeningen"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6133","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=6133"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6133\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6151,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6133\/revisions\/6151"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=6133"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=6133"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=6133"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}