{"id":5935,"date":"2016-05-12T09:04:09","date_gmt":"2016-05-12T08:04:09","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=5935"},"modified":"2016-05-12T18:44:24","modified_gmt":"2016-05-12T17:44:24","slug":"verlichting-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=5935","title":{"rendered":"Verlichting"},"content":{"rendered":"

Sitting<\/strong><\/em>, 2016-2012, computertekening<\/p>\n

\"2016-2012_sitting_ct\"<\/a><\/p>\n

Hoe een donkere kamer licht werd<\/strong><\/p>\n

In de donkere kamer van het Morgenland leek het net alsof je met
\nje lippen de lucht kon vernielen als je lachte. Dat had ik nog nooit
\nvan je gezien. Het ontroerde me echt.
\nOok dat je daarna met je glanzende lichaam alles weer dansend
\nopbouwde. Het maakte het huis als een tastbare gelijkenis met
\nkathedrale orgels. Iedere stoel bezat fluitende pijpen. Alles piepte
\nen borrelde uit de vette vloer. De melodie ging veel verder dan een
\ngore, grote wind.
\nJij stofte mijn huis af zoals het regelmatig moet, zoals het ook hier
\nen daar moet blijven tochten voor de fraaie fraaiigheid.
\nJe nam achteloos mijn benauwende dwanggedachten mee, die ik
\neigenlijk al had moeten opruimen voor je kwam. Ik hoefde je niet
\neens te smeken. Je deed het uit jezelf.
\nEn nu lijkt het erop dat de boze Beethovenblik van mijn gezicht af
\nis. Hoe kreeg je dat toch voor elkaar?<\/p>\n

Hoe dan ook, ik ben je dankbaar dat ik nu niet langdurig naar een
\nsanatorium hoef en dat mijn lijf niet meer in de achteruitstand staat.
\nEen klein hart heeft veel vrees en hoort in een klein lijf.
\nJij wist dat mijn hart van een onmetelijke stad houdt en niet bang is
\nvoor het bibberend gepeupel.
\nJij maakte mij weer geschikt voor de wereld.
\nAls een architect zonder vrees laat ik nu de dromer hardop mee
\ndenken in een begrijpbare logica. Heimelijke wensen bestaan niet
\nmeer. Alles is toelaatbaar in de bundels van ons nieuw licht.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Sitting, 2016-2012, computertekening Hoe een donkere kamer licht werd In de donkere kamer van het Morgenland leek het net alsof je met je lippen de lucht kon vernielen als je lachte. Dat had ik nog nooit van je gezien. Het … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-5935","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-computertekeningen"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5935","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5935"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5935\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5954,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5935\/revisions\/5954"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5935"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5935"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5935"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}