{"id":5802,"date":"2016-03-31T12:50:50","date_gmt":"2016-03-31T11:50:50","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=5802"},"modified":"2016-04-01T20:07:28","modified_gmt":"2016-04-01T19:07:28","slug":"leven-6","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=5802","title":{"rendered":"Leven"},"content":{"rendered":"

Bladerbad<\/strong><\/em>, 2016, boek 114, pagina 60<\/p>\n

\"2016_b114_p60_bladerbad\"<\/a><\/p>\n

Goede draai<\/strong><\/p>\n

Zijn leven begon dit jaar veel belovend met een uitroepteken.
\nHij was geen vallende ster.
\nIedere avond leek de nachtelijke hemel op een huilerige ballade.
\nJe zou er melancholiek van kunnen worden als je dat in je had,
\n(dan lijkt ieder hondengeblaf op een gebarsten viool).
\nVerdriet moet je niet zoveel ruimte geven was zijn devies. Laat het
\nniet te dichtbij komen, het geeft je alleen maar een naar gevoel van
\nduizend meter bladeren op je ziel.
\nHij mompelde veel in hemzelf.
\nOp straat floot hij onbewust.
\nSoms zong hij zacht een liedje.
\nHet rare bij hem was dat hij bij harde wind in de rug altijd scheve
\ngedachten kreeg. Dan praatte hij over de dood als hij leven bedoelde.
\nHij gooide alles door elkaar en leek daarbij nog het meest op een
\nnare, blazende kat. Geen aangenaam gezelschap.
\nPas als hij dacht ik ben niet van hier werd hij weer gewoon.
\nDan trilde hij zich terug en voelde de blijdschap van het opnieuw
\ngeboren zijn. Alle bladeren waren totaal weggewaaid.<\/p>\n

Voordat er een nieuw dal kwam schilderde hij alle boomstammen
\nrondom zijn huis rood. Grote actie! Dat zou de natuur leren!
\nDe maan zou ’s nachts, boven zijn piepklein huis, alle grenzen weg
\nlaten rollen als kleedjes voor de deur. Je moest even voorbereid zijn,
\nmaar dan had je zomaar een mooi nieuw leven. Geen enkele zwarte
\nvlam zou nog langs je raam willen lekken.
\nIn die nieuwe tederheid was het goed wonen. Het wankelend leven
\nbleef waar het hoorde: ver weg!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Bladerbad, 2016, boek 114, pagina 60 Goede draai Zijn leven begon dit jaar veel belovend met een uitroepteken. Hij was geen vallende ster. Iedere avond leek de nachtelijke hemel op een huilerige ballade. Je zou er melancholiek van kunnen worden … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-5802","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kunst"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5802","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5802"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5802\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5811,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5802\/revisions\/5811"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5802"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5802"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5802"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}