{"id":5719,"date":"2016-03-03T10:09:41","date_gmt":"2016-03-03T09:09:41","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=5719"},"modified":"2016-03-03T10:09:41","modified_gmt":"2016-03-03T09:09:41","slug":"rietje","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=5719","title":{"rendered":"Rietje"},"content":{"rendered":"

90 Graden familie<\/strong><\/em>, 2016, schets<\/p>\n

\"2016_s_90<\/a><\/p>\n

Gezin gezien<\/strong><\/p>\n

Midden in de stille nacht lag ze op bed met haar ogen dicht, ze kon
\nde slaap niet vatten. Ze wou te graag en dat moet helemaal niet.
\nHet was helemaal onzin te bedenken dat ze zichzelf met grote wil
\nin slaap kon toveren. Dus daar lag ze dan in halve toestand tussen
\nwaken en slapen.
\nZe hoorde van alles.
\nHet meeste kwam voort uit de rest van die dag. Ze had echt meer
\nmoeten zeggen op talloze momenten. Gewoon de wind van voren
\nlaten blazen. Maar ja, ze mocht zich er niet mee bemoeien, ze moest
\nhaar mening voor zich houden.
\nInwendig kookte ze. Vader en dochter zaten de hele dag vreselijk te
\nbakkeleien. Vooral de dochter ging luidruchtig te keer en dan kon hij
\nnatuurlijk niet achterblijven. Ze waren te veel gelijk, gelijke genen.
\nMoeder bleef mooi stil en liet de boel lekker vastlopen, waarop zij
\nprompt alles over zich heen kreeg van beide ruziemakers. Het was
\nineens haar schuld. De derde persoon is vaak de pineut.
\nUiteindelijk kwam het er op neer dat iedereen apart ging slapen.
\nZe viel pas in slaap toen ze bedacht dat haar man meer een bevend
\nrietje was in plaats van een vlijmscherp mes. Bovendien is er morgen
\nweer een dag waarop iedereen weer anders weet en doet.
\nToch waren deze mensen erg aan elkaar verknocht. Hun ruzie maken
\nhad iets positiefs. Wie voor het huis langsliep hoorde altijd een vrolijk
\npraten en lachen of anders klonk er wel een mooi dromerig muziekje.
\ndoor de muur.
\nDoor de jaren heen werden ze steeds meer \u00e9\u00e9n.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

90 Graden familie, 2016, schets Gezin gezien Midden in de stille nacht lag ze op bed met haar ogen dicht, ze kon de slaap niet vatten. Ze wou te graag en dat moet helemaal niet. Het was helemaal onzin te … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-5719","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kunst"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5719","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5719"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5719\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5721,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5719\/revisions\/5721"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5719"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5719"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5719"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}