{"id":5663,"date":"2016-02-18T09:49:54","date_gmt":"2016-02-18T08:49:54","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=5663"},"modified":"2016-02-18T09:49:54","modified_gmt":"2016-02-18T08:49:54","slug":"droom-12","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=5663","title":{"rendered":"Droom"},"content":{"rendered":"

Omzien in verwondering<\/strong><\/em>, 2016, boek 114, pagina 37<\/p>\n

\"2016_omzien<\/a><\/p>\n

De idioot<\/strong><\/p>\n

Het is zo stil dat het lijkt alsof alles zich zonder enig geluid in
\nbeweging zet.
\nHet is winter en de eerste sneeuw is gevallen.
\nDit zou je een geluksmoment kunnen noemen. Hopelijk tijdloos.
\nDe wereld lijkt even onsterfelijk, nergens is een einde, niemand
\ndoet zijn best, iedereen is onvindbaar. Het is een hele prestatie
\nvan de natuur.
\nDe natuur, ook niet achterlijk, zal strakjes wel nuchter verklaren:
\nWat ik net deed was niets. Ik rookte een mond vol en blies het
\nnaar de aarde. Alles was rook en de schaduw daarvan. Alles
\nwat je ervan kan zeggen is dat het geziene eigenlijk niet bestaat, het
\nis een bestaand niets. Ieder moment kan je aanwijzen als een…
\neeuwigdurend voorbij moment…..
\nIemand die in levende lijve daaraan doet denken is Michael Jackson.
\nHij bestaat voornamelijk uit gebakken lucht en leeft als onzichtbare
\ninkt. Hij werd onzichtbaar toen hij aan zichzelf ging knutselen om
\neen kind of broertje van Liz Taylor te worden. Hoe ziek kan een
\nverlangen zijn?
\nNu is hij dood en leeft in het uitzonderlijk eeuwig niets. Het idee
\nheeft hem weggeslingerd van zijn mooie ik. Hij leert zichzelf hoe
\nhij nu moet leven.
\nHet is een nare droom, die hij de hele dag blijft onthouden.
\nOok hij is niet meer dan een mondvol rook in een roerloze kamer.
\nDie kamer zal snel een platte ellips worden, om tenslotte helemaal
\nte verdwijnen in het onzichtbare. Op weg naar nul ben je niets.
\nDe natuur is genadeloos en hij idioot.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Omzien in verwondering, 2016, boek 114, pagina 37 De idioot Het is zo stil dat het lijkt alsof alles zich zonder enig geluid in beweging zet. Het is winter en de eerste sneeuw is gevallen. Dit zou je een geluksmoment … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-5663","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kunst"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5663","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5663"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5663\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5665,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5663\/revisions\/5665"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5663"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5663"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5663"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}