{"id":5032,"date":"2015-07-30T09:10:27","date_gmt":"2015-07-30T08:10:27","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=5032"},"modified":"2015-08-06T13:24:32","modified_gmt":"2015-08-06T12:24:32","slug":"wind-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=5032","title":{"rendered":"Wind"},"content":{"rendered":"

Duitse nacht<\/strong><\/em>, 1998, acryl, 40 x 30 cm<\/p>\n

\"SAMSUNG<\/a><\/p>\n

Hemels<\/strong><\/p>\n

Johnny ligt op zijn harde jongensbed en luistert naar de nacht-
\ngeluiden. Als hij zijn oren spitst kan hij de bladeren horen krabben,
\nsoms lijkt het zelfs alsof ze met zachte stemgeluidjes ademhalen.
\nJohnny laat het raam altijd een eindje open staan, dan kiert de
\nnacht mooi binnen, zegt hij. Hij doet het raam nooit dicht, zelfs
\nniet als het regent. Hij wil de bladeren horen, hij wil ’s nachts overeind
\nkunnen springen als zijn badjes worden aangevallen. Over inbrekers
\nmaakt hij zich geen zorgen, er is toch niks te halen. Bovendien zullen
\nde bladeren eerst gaan ritselen.
\nOok de dunne, ietwat vuile gordijntjes laat hij ’s nachts een beetje
\nopen. Hij is niet bang, hij is Duitser. Door een spleetje houdt hij de
\nwolken in de gaten. Wolken vertellen veel aan goede oren. Als de
\nwolken haastig voorbij de maan vliegen, gelooft hij dat ze dode
\nmensen vervoeren naar verre, vreemde oorden. Ver hier vandaan
\ngebeurd iets wat alle aandacht en wijsheid opeist. Engelen weten de
\nweg, altijd. De lange, gladde, witte vlerken kunnen vliegen waarheen
\nze willen. Johnny wil later ook engel zijn.
\nHij sluit zijn ogen en verbeeldt zich dat een stukje zachte witte wolk
\nin zijn vensteropening is komen vast te zitten. Nu niets zeggen, niets
\ndoen. Dit moet een verdwaalde jonge engel zijn. Hij is niet bevreesd
\nwant hij is een brave jongen, hij doet alles wat zijn vader zegt.
\nDan doet pa de deur open.
\nDoor de tegendruk vliegt de witte vlok weg.
\nBuiten ritselen de bladeren heftig terwijl het windstil is.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Duitse nacht, 1998, acryl, 40 x 30 cm Hemels Johnny ligt op zijn harde jongensbed en luistert naar de nacht- geluiden. Als hij zijn oren spitst kan hij de bladeren horen krabben, soms lijkt het zelfs alsof ze met zachte … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-5032","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kunst"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5032","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5032"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5032\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5055,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5032\/revisions\/5055"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5032"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5032"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5032"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}