{"id":4989,"date":"2015-07-16T09:02:23","date_gmt":"2015-07-16T08:02:23","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=4989"},"modified":"2015-07-16T09:02:23","modified_gmt":"2015-07-16T08:02:23","slug":"tanden","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=4989","title":{"rendered":"Tanden"},"content":{"rendered":"

Zjef<\/strong><\/em>, 2005, tablettekening<\/p>\n

\"x.2005_zjef_tablettekening_k\"<\/a><\/p>\n

Alleen<\/strong><\/p>\n

Hij kon zich weinig herinneren van de dagen die volgden. Hij sliep
\nde meeste tijd. Versuft. Hij bleef in bed, ook als de telefoon rinkelde.
\nPas als hij trek in iets kreeg verliet hij het bed en zocht in de keuken
\nnaar iets eetbaars. Onderweg struikelde hij bijna over de groeiende
\nstapel ongelezen kranten. Ook andere post bleef ongeopend.
\nEen extra reden dat hij zolang kan slapen was dat zijn hond waakte.
\nWodan bleef in de buurt zolang hij er was. Zelfs met zijn ogen dicht
\nkon hij zien hoe hij rondes maakte door het huis. Het gaf een veilig
\ngevoel.
\nSoms hoorde hij Wodan brommen, dan naderde iemand kennelijk
\nhet huis. Dan stopte hij zijn hoofd diep onder de dekens tot hij er
\nbenauwd van werd.
\nHet gevaar ging altijd weer voorbij. Feitelijk hoefde je je dus nooit
\ndruk te maken. Zijn hoofd gloeide vervolgens rijkelijk lang na.<\/p>\n

Ineens werd er op een ochtend hard op de deur gebonsd. De hond
\nschoot overeind. Rustig maar, kalm aan, het komt wel goed flitste
\nhet door zijn hoofd.
\nNa het bonzen werd er nu ook geroepen. De klank landde in zijn
\nmaag. Hij had lang zijn naam niet horen roepen. Wodan trok zijn
\nlip gevaarlijk op. Toen brak het glas van de voordeur en kwamen
\nde zware stappen steeds dichter bij. Het wilde gehuil van de hond
\nwas tot ver in de omtrek te horen.
\nHij dacht aan de machtige tanden van zijn hond en voelde zich
\nwonderlijk kalm.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zjef, 2005, tablettekening Alleen Hij kon zich weinig herinneren van de dagen die volgden. Hij sliep de meeste tijd. Versuft. Hij bleef in bed, ook als de telefoon rinkelde. Pas als hij trek in iets kreeg verliet hij het bed … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-4989","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kunst"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4989","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4989"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4989\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4991,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4989\/revisions\/4991"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4989"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4989"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4989"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}