{"id":4096,"date":"2014-09-18T23:08:21","date_gmt":"2014-09-18T22:08:21","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=4096"},"modified":"2014-09-19T20:36:40","modified_gmt":"2014-09-19T19:36:40","slug":"stop-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=4096","title":{"rendered":"Stop"},"content":{"rendered":"

Stappen in onwaarschijnlijkheid<\/em><\/strong>, 2013, schets<\/p>\n

\"2013_stappen<\/a><\/p>\n

Mijn mensje<\/strong><\/p>\n

Op dinsdagavond nam ik afscheid van mijn vriendin. Het was beter
\nzo. We vonden niet meer de goede woorden en wat nog erger was:
\nze loog alles bij elkaar of zoals ze dat zelf zei: ze fantaseerde.
\nVerkeerde woorden, verkeerd moment.
\nIk verstilde zonder het te willen.
\nMijn vriendin verklaarde de taal officieel dood. De taal was niet
\nlanger meer haar instrument, het was haar dwangbuis geworden
\nwaaruit ze zichzelf wilde bevrijden. Ze wilde herbaren, wat dat
\ndan ook maar mocht zijn. De dood van de taal was de komende
\ntijd haar ding. Lastig voor mij, ik leefde voortaan in een grote,
\neenzame onwaarschijnlijkheid.
\nZe kocht een filmcamera en was automatisch filmmaakster geworden.
\nAlles zat nu tussen record en stop. Ze maakte kunst, dat leed geen
\nenkele twijfel. Ik werd weggestuurd als ik belangstelling toonde.
\nHaar eerste film ging over een typemachine waarin te zien viel hoe
\nze wreed met een schroevendraaier alle letters uit het toetsenbord
\nwrikte om het daarna met een hamer welgemikt te verbrijzelen.
\nVervolgens begroef ze alles in de tuin alsof het lelijke lijken waren.
\nDe grond werd flink aangestampt.
\nHet wachten was nu nog op applaus (wat nooit overdonderend
\ngenoeg kon zijn, met bloemen overgoten zou ze zich waarschijnlijk
\nnog miskent gevoeld hebben). Mijn zoete woorden hielpen niets.<\/p>\n

Ik ging ineens voor haar staan en schreeuwde: Ik wil mijn mensje
\nterug!
\nNog geen tien minuten later lag ik naast haar in bed.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Stappen in onwaarschijnlijkheid, 2013, schets Mijn mensje Op dinsdagavond nam ik afscheid van mijn vriendin. Het was beter zo. We vonden niet meer de goede woorden en wat nog erger was: ze loog alles bij elkaar of zoals ze dat … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-4096","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kunst"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4096","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4096"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4096\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4107,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4096\/revisions\/4107"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4096"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4096"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4096"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}