{"id":3552,"date":"2014-03-21T00:11:37","date_gmt":"2014-03-20T23:11:37","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=3552"},"modified":"2014-03-26T12:20:35","modified_gmt":"2014-03-26T11:20:35","slug":"geen-haast","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=3552","title":{"rendered":"Geen haast"},"content":{"rendered":"

Underdog<\/strong><\/em>, detail, 1999, acryl<\/span><\/p>\n

\"MINOLTA<\/a><\/p>\n

Het bos<\/strong><\/p>\n

In de stille leegte van het bos ontplooide hij zijn ijzeren ei.
\nEerst had hij een fraaie brief geschreven, daarna in de stoel in slaap
\ngevallen. Een balkende fee had hem na een uur weer wakker ge-
\nmaakt, waarna hij aan zijn vage wandeling was begonnen.
\nDe duistere mond van de herinnering brak hem tijdens het loopje op,
\nhij voelde zich naakt als een betraande schietschijf. Gebogen bomen
\nrichtten zich richting afgrond,\u00a0 late vogels lachten zich met lichte
\necho verder.
\nIneens was daar de schaduw van een lage, verlaten wolk. Tenminste
\nzo ervoer hij het eerst. Later bleek er een grote hond boven aan de
\nbosberg te staan, zijn kop wiebelde nieuwsgierig, vragend heen en
\nweer.
\nHij had totaal geen haast, dus wachtte hij rustig af wat er zou gaan
\ngebeuren. Het beest liep recht op hem af. Geen greintje grim, eerder
\neen lichte glimlach van de lente, had hij om zijn bek. De schaduw
\nhad zich verheft en leek nu in verende tred te dansen. Hij zou panisch
\nkunnen zingen, zijn leeuwenzweet kunnen druppelen, maar dat deed
\nhij niet. Hij kuste de hond voorzichtig, zonder schroom. De rustende
\nlippen van de hond voelden als een afgezakte slobberkous.
\nAlles was voortvluchtig op de man en het beest na.
\nEnkele versnipperde schaduwen vlogen heen.
\nHet onmogelijke heeft geen geluid.
\nHij dacht: zonder mond is de wind volmaakt. De dichter in hem was
\nweer teruggekomen en wreef zich in de handen.
\nSamen liepen ze naar huis.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Underdog, detail, 1999, acryl Het bos In de stille leegte van het bos ontplooide hij zijn ijzeren ei. Eerst had hij een fraaie brief geschreven, daarna in de stoel in slaap gevallen. Een balkende fee had hem na een uur … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-3552","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kunst"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3552","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3552"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3552\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3556,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3552\/revisions\/3556"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3552"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3552"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3552"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}