{"id":3232,"date":"2013-12-13T00:18:03","date_gmt":"2013-12-12T23:18:03","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=3232"},"modified":"2013-12-13T00:21:18","modified_gmt":"2013-12-12T23:21:18","slug":"nopjes","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=3232","title":{"rendered":"Nopjes"},"content":{"rendered":"<p><span style=\"color: #888888;\"><em><strong>Assen Expositie KunstSalon \/ Fati Amor<\/strong><\/em>, 2013 (foto Harry Cock)<\/span><\/p>\n<p><a href=\"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/wp-content\/uploads\/2013\/12\/2013_fati-amor_k.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignnone size-full wp-image-3233\" alt=\"2013_fati amor_k\" src=\"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/wp-content\/uploads\/2013\/12\/2013_fati-amor_k.jpg\" width=\"425\" height=\"400\" srcset=\"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/wp-content\/uploads\/2013\/12\/2013_fati-amor_k.jpg 425w, https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/wp-content\/uploads\/2013\/12\/2013_fati-amor_k-300x282.jpg 300w, https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/wp-content\/uploads\/2013\/12\/2013_fati-amor_k-318x300.jpg 318w\" sizes=\"auto, (max-width: 425px) 100vw, 425px\" \/><\/a><\/p>\n<p><strong>De lege ruimte<\/strong><\/p>\n<p>Even leek het of de kamer in de nacht was uitgegumd. Alsof de kamer<br \/>\nineens had besloten een nieuwe route in een witte wereld te kiezen.<\/p>\n<p>Ik was er blij mee en begroette de ruimten met veel eerbied. Spoedig<br \/>\nzouden alle wanden weer ruw bedekt zijn met mijn tijdelijk uitgewuifd<br \/>\nwerk. Mijn goudvinken waren bijna uitgevlogen.<br \/>\nIn zo&#8217;n situatie spreek je dan dat je in je nopjes bent. Wat op zich een<br \/>\nrare uitdrukking is, want het heeft met wol te maken als ik me niet<br \/>\nvergis. De noppen zouden de pluisjes zijn aan wol. Als ik ergens aller-<br \/>\ngisch voor ben is het wel die jeukende, kriebelwol. Geef mij maar ka-<br \/>\ntoen! Er bestaat ook nog een andere uitdrukking over die noppen:<br \/>\n&#8220;Kinderen zijn een zegen des Heeren, maar zij houden de noppen van<br \/>\nde kleeren.&#8221; Ojee, denk je dan en daarna: blijf vooral kinderloos.<br \/>\nTeruggekomen in de ruimte zie ik dat alles voldoet aan mooi uitzicht,<br \/>\nwat wel zo prettig is in een ruimte vol andere curiositeiten.<br \/>\nHet verruimt de blik en dat is voorlopig genoeg voor dit moment.<br \/>\nSoms zijn er buiten nog wat doorgewinterde duiven te vinden, die<br \/>\ndoen aan onbewuste gezelligheid totdat het donker wordt, dan zoeken<br \/>\nze hun nest op en houden uit eerbied hun snavel.<\/p>\n<p>Als een expositie is ingericht is het ineens voltooide tijd. De pret voor-<br \/>\naf is helaas jammerlijk over. Daarna hangen de werken zwijgend of<br \/>\nzuchtend aan de muur.<br \/>\nSoms valt er een vonk uit de vorm. De bezoekers pakken het op en<br \/>\nwillen het aan de vette maan teruggeven. Niet doen! Het is voor ieder-<br \/>\neen! Neem!<br \/>\nDe gehangen werken worden nu gegeten door hongerige ogen.<br \/>\nBelaagd en belegerd kijken ze naar meer. Verf wordt vertaald, gehoord.<br \/>\nHet lijkt of de doven ineens niet meer verdoofd zijn.<br \/>\nEn de schilder?<br \/>\nDie zit verscholen in al zijn werk. Hij lijkt doodmoe, maar is het niet.<br \/>\nHij luistert actief naar het rondstappend publiek. Hier en daar ziet hij<br \/>\nmensen snoepen of honing smeren. Desgevraagd geeft de kunstenaar<br \/>\nuitleg, antwoord. Luie geesten weten weinig weet hij en voelt zijn<br \/>\ngloeiende steen opnieuw verder groeien.<br \/>\nKortom, er is van alles, maar niets is op zijn plaats. Die warboel hoort!<br \/>\nGewone dingen worden vreemd of blijken uit zichzelf al vreemd te zijn.<br \/>\nEr valt nog veel te doen.<br \/>\nOf juist heel weinig.<br \/>\nAlles hangt van toeval, tijd, terloopsheid af.<br \/>\nEn natuurlijk de wil.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Assen Expositie KunstSalon \/ Fati Amor, 2013 (foto Harry Cock) De lege ruimte Even leek het of de kamer in de nacht was uitgegumd. Alsof de kamer ineens had besloten een nieuwe route in een witte wereld te kiezen. Ik &hellip; <a href=\"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=3232\">Lees verder <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-3232","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kunst"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3232","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3232"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3232\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3235,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3232\/revisions\/3235"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3232"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3232"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3232"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}