{"id":3134,"date":"2013-11-22T00:21:15","date_gmt":"2013-11-21T23:21:15","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=3134"},"modified":"2013-11-22T00:21:15","modified_gmt":"2013-11-21T23:21:15","slug":"denkhoofd","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=3134","title":{"rendered":"Denkhoofd"},"content":{"rendered":"

Stil verdriet<\/em><\/strong>, 2013, boek 11, pagina 28<\/span><\/p>\n

\"2013_b111_p28_stil<\/a><\/p>\n

Iemand<\/strong><\/p>\n

Het licht valt op haar door de ramen noords naar binnen.
\nAls zij opstaat is het huis nog leger. Zij zit op haar vaste stoel,
\ngeen krant op tafel. Kranten kauwen alleen slecht nieuws door.
\nZe is alleen. Geen volle man die haar vindt.
\nZe denkt veel, te veel voor iemand die gevaarlijk is voor zichzelf.
\nZe denkt de dingen uit elkaar, zoals ze zelf zegt. Dat is heel ver-
\nmoeiend. Het keert bovendien de mensen van je af.
\nZe denkt straten vooruit, slaat iedere hoek om, keert nooit terug.
\nErgens in de verte moet de optocht van de toekomst toch liggen.
\nZe ziet het niet, er is steeds te veel mist. Haar voetstappen klinken
\nhol en zinloos.
\nHaar jongensachtige hoofd wil graag veerkrachtig zijn en langs de
\ngrachten slenteren. Roekeloos doen en de aderblauwe zwervers
\nlaten liggen, niet aanspreken, dat zou mooi zijn.
\nZij struikelt over haar eigen opengeklapte koffers. Haar vriend is
\nniet onderweg. Haar zondagmiddag is niet bezet. Haar innerlijke
\nbroer is op vakantie.
\nMaar nu ziet ze een steeg. Onzeker kijkt ze in de smalte. Ze wordt
\ntot werkelijkheid gewekt en ziet een ander. Die wenkt. Ze doet
\nwat ze anders nooit doet, ze volgt tot haar grote schrik.
\nHij neemt traag zijn bril af en zegt: Ik neem je mee!
\nZe knikt en denkt dit is de gozer die mij zoekt!
\nIk neem je mee en zal je laten zien wat je zoekt \u2013 vervolgt de man.
\nMoet ik daarin dan leven? vraagt ze zacht. Ze durft hem niet aan te
\nkijken.
\nDe man lacht en zegt: jij misschien, maar ik ben een dichter…
\nSamen volgen ze de oever waar ze zoveel van houden.
\nHet tochtje is niet kort, ze zien wel.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Stil verdriet, 2013, boek 11, pagina 28 Iemand Het licht valt op haar door de ramen noords naar binnen. Als zij opstaat is het huis nog leger. Zij zit op haar vaste stoel, geen krant op tafel. Kranten kauwen alleen … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-3134","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kunst"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3134","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3134"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3134\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3136,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3134\/revisions\/3136"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3134"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3134"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3134"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}