{"id":3112,"date":"2013-11-15T00:07:31","date_gmt":"2013-11-14T23:07:31","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=3112"},"modified":"2013-11-16T15:11:36","modified_gmt":"2013-11-16T14:11:36","slug":"irritant","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=3112","title":{"rendered":"Irritant"},"content":{"rendered":"

Eigen wereld<\/em><\/strong>, 2013, boek 111, pagina 48<\/span><\/p>\n

\"2013_b111_p48_eigen<\/a><\/p>\n

Onbereikbaar<\/strong><\/p>\n

Ik was zestien. Je stond naast me. We wachten op de bus.
\nJe probeerde een praatje te maken, dat doet toch geen pijn, zei je.
\nIk luisterde niet en stapte de bus in. Je ging naast me zitten terwijl
\ner genoeg andere ruimte was. Je rook vies naar tabak.
\nIk ga er hier uit, ik moet met de metro, zei ik, loog ik en stapte uit.
\nWaarom verliezen wonderen altijd hun glans bij mij? Eerst Sinterklaas,
\ntoen de ooievaar. Nu dit. Ik kan niets vasthouden.
\nVader zegt dat ik me afsluit voor iedereen, maar dat is niet zo.
\nAnderen zijn gewoon stom, onwetend en hebben geen fantasie.
\nAls ik zeg dat ik jou ken als de lege handschoen de beweging zie je
\nalsof het werkelijk in Keulen dondert. Dus dat wordt dan niets.
\nAls je terug had gezegd je trommelt in me, zou mijn holle lichaam
\nineens bol van leven staan. Alles zou dan plotseling van niet naar
\ngroot helemaal gaan.
\nJouw koortsachtig mottig cirkelen rond de lamp is ronduit irritant.
\nJe mag branden. Ja, doe dat maar even.
\nLuister. Wat ik nu zeg is waar. Ik ben lang en onbegaanbaar. Niets
\nis bij mij verzonnen. Zoek me niet, ik ben een uitgetrokken hand-
\nschoen die eeuwig zweeft. Er is geen weg naar mij. Geen enkele.
\nIk passeer, ik ga voorbij. Er is geen pats boem.
\nDit alles maakt me niet gelukkig, maar ook niet moe. Ik ben zo.
\nJe bent voor altijd een vreemde voor me, ook met je praatjes.
\nZag je met je vreemde ogen niet mijn vreemde mond?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Eigen wereld, 2013, boek 111, pagina 48 Onbereikbaar Ik was zestien. Je stond naast me. We wachten op de bus. Je probeerde een praatje te maken, dat doet toch geen pijn, zei je. Ik luisterde niet en stapte de bus … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-3112","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kunst"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3112","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3112"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3112\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3123,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3112\/revisions\/3123"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3112"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3112"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3112"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}