{"id":3016,"date":"2013-10-17T23:11:21","date_gmt":"2013-10-17T22:11:21","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=3016"},"modified":"2013-10-17T23:15:34","modified_gmt":"2013-10-17T22:15:34","slug":"tabak","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=3016","title":{"rendered":"Tabak"},"content":{"rendered":"

Ziekbed<\/em><\/strong>, 2013, boek 109, pagina 73<\/span><\/p>\n

\"2013_b109_p73_ziekbed_k\"<\/a><\/p>\n

Plaats<\/strong><\/p>\n

Je ligt in het bed en ik ken je bed. Je hebt me er vaak welterusten
\nin gezegd. Ik zag daar iedere tand van je, als je even lachte.
\nEn nu ben je bezweet alleen en telt de dagen. We kijken vanaf ver-
\nschillende plekken naar de maan en zeggen onafhankelijk, tegelijk
\nhet lijkt op niets!<\/p>\n

Ik ga naar bed, maar het is mijn bed niet. Ik zoek de restjes van
\nde dag en vind je daar al denkend. We passen in elkaars leven
\nzoals water in de bron. Het kon niet beter. Straks bel je me voor
\nmocht ik me verslapen. Bij voorbaat dank.
\nIk hoop dat je gauw weer beter bent. Dan kunnen wij weer vijgen
\nmet onze duimnagels open splijten en met likkende lepels een hoe-
\nveelheid wijnrood vruchtvlees uit de gapende vijgenschil scheppen.
\nOf buiten zoeken naar zuiverheid, vol verlangen zien dat de vogels
\nin het felle zonlicht opgaan, los van elke bron worden.<\/p>\n

Als je wilt kunnen we een sigaretje roken om daarna de geur op
\nonze krullen af te likken en de tabak in elkaars mond te proeven.
\nTabak is niet alleen de aura van de man, het maakt ieder lichaam
\nopwindend. Door tabak wordt het lichaam herkenbaar, eetbaar,
\naaibaar. Tabak is een dimensie in de nacht, vroeg of laat drijft het
\nde lucht in zonder precieze timing.
\nEn nu ben je ziek en vertrekt de tijd. Je zei zo mooi: ik vertrek
\neven uit het moment in het moment. Je blijft altijd een dichter!
\nIk kan nu niets anders doen dan de verschillende werkelijkheden
\noverlappen. Met al wat vlees is tast ik de grenzen van het bestaan
\naf. Ik verken de marges van het leven en jij bent mijn bron daarbij.
\nMisschien is alles wel een grote schijnbeweging.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ziekbed, 2013, boek 109, pagina 73 Plaats Je ligt in het bed en ik ken je bed. Je hebt me er vaak welterusten in gezegd. Ik zag daar iedere tand van je, als je even lachte. En nu ben je … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-3016","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kunst"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3016","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3016"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3016\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3018,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3016\/revisions\/3018"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3016"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3016"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3016"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}