{"id":3013,"date":"2013-10-17T23:09:35","date_gmt":"2013-10-17T22:09:35","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=3013"},"modified":"2013-10-20T15:03:26","modified_gmt":"2013-10-20T14:03:26","slug":"leegte-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=3013","title":{"rendered":"Leegte"},"content":{"rendered":"

Verwerking<\/em><\/strong>, 1987, bewerkte foto<\/span><\/p>\n

\"1987_verwerking_bf\"<\/a><\/p>\n

Andere tijden<\/strong><\/p>\n

Ooit, in koude tijden, heb ik eens gegeten bij vreemde, magische
\nmensen. Zij waren beide kunstenaar en hadden voor alles begrip.
\nBeide zo dun als een lampenglas, bleek en altijd perfect zwart ge-
\nkleed. Hun hele leven leek trouwens voornamelijk zwart-wit.
\nZij hadden een vrij groot huis op het platteland en konden goed
\nleegtes cre\u00ebren. Ze brachten de leegte tot spreken, zeiden ze op
\neen manier dat je het niet waagde anders te denken. De leegte
\nkomt tot spreken om ervan te getuigen, orakelden zij. Het was
\neen openbaring waar je het koud van kreeg.
\nDe woorden woonden volop in dat huis. Woorden bleven maar
\nkomen, oorstrelend en vooral leeg. De leegte nodigde uit, waar-
\ndoor verwondering op de gezichten kwam. Soms zag je zelfs
\novergave, extase. Onschuld, genot en bevruchting wisselden el-
\nkaar af. Je werd als het ware steeds opnieuw geboren in dat huis,
\nwat op zich heel prettig is.<\/p>\n

Ik was hun een tijd uit het oog verloren, maar las in een rouwadver-
\ntentie van een landelijke krant dat \u00e9\u00e9n lampenglas was gestorven.
\nDe andere wilde daardoor niet meer. Het schijnt dat hij met veel wil
\nzichzelf de ruimte in dreef. Ergens bleef hij nog wel achter, maar
\nmaakte geen deel meer uit van het aanwezige. Hij werd levend
\ndood, verdween in eeuwige rook om bij haar te zijn.
\nAnderen vinden dat leven in alsof.
\nDie leven dan ook op een zeepplaneet.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Verwerking, 1987, bewerkte foto Andere tijden Ooit, in koude tijden, heb ik eens gegeten bij vreemde, magische mensen. Zij waren beide kunstenaar en hadden voor alles begrip. Beide zo dun als een lampenglas, bleek en altijd perfect zwart ge- kleed. … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-3013","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-bewerkte-fotos"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3013","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3013"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3013\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3028,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3013\/revisions\/3028"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3013"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3013"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3013"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}