{"id":2931,"date":"2013-09-26T23:11:56","date_gmt":"2013-09-26T22:11:56","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=2931"},"modified":"2013-09-27T10:30:24","modified_gmt":"2013-09-27T09:30:24","slug":"engel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=2931","title":{"rendered":"Engel"},"content":{"rendered":"

Verkochte fluistering<\/em><\/strong>, 2013, boek 110, pagina 68<\/span><\/p>\n

\"2013_b110_p68_verkochte<\/a><\/p>\n

Het bed<\/strong><\/p>\n

Klaas ligt op zijn harde bed en luistert naar de nachtgeluiden.
\nAls hij zijn oren nog meer spitst hoort hij iemand. Het zachte stem-
\ngeluid van iemand. Het raam staat op een kier. De ademhaling is
\ndichtbij. Toch is hij niet bang, zijn hond is waaks.
\nHet ietwat vuile gordijntje wappert licht. Hij ziet af en toe een flard
\nlucht. Als een haastige maan plotseling voorbij schiet, gelooft hij
\ndat het engelen zijn, die van verre landen hem iets komen brengen.
\nEngelen reizen via de wolken, weet hij.
\nHij sluit zijn ogen om nog meer te geloven. Een stukje witte wolk is
\nvast komen te zitten in zijn vensteropening. Of is het toch een engel?
\nDan moet die verdwaald zijn, vind hij, wat engelen komen alleen
\nmaar bij goede mensen, zei zijn moeder altijd.
\nHet witte wolkje schuift de kamer in en betast de wand alsof het
\nverdwaald is, blijft ergens als een zichtbare fluistering hangen.
\nZijn vader duwt de slaapkamerdeur open en komt binnen. Nu wordt
\nhet nog enger, zijn hart begint zoals de vorige avonden nog sneller
\nte kloppen. De deken wordt weggeschoven. Hij voelt de koude hand
\nvan vader al op de borst. Het bed kraakt.
\nDe gehangen engel is hem gesmeerd.
\nAchteraf strijkt vader een lucifer af om een sigaret te roken.
\nBeneden bij het raam heeft de hond de engel gepakt, dood gebeten.
\nHij dacht dat het een duif was.
\nMisschien was het een slechte engel, die mensen bang wil maken.
\nKlaas doet zijn ogen weer dicht. Nu zijn vader is geweest is hij niet
\nmeer bang om in slaap te vallen. Bovendien zijn duiven geen engelen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Verkochte fluistering, 2013, boek 110, pagina 68 Het bed Klaas ligt op zijn harde bed en luistert naar de nachtgeluiden. Als hij zijn oren nog meer spitst hoort hij iemand. Het zachte stem- geluid van iemand. Het raam staat op … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-2931","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kunst"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2931","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2931"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2931\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2941,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2931\/revisions\/2941"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2931"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2931"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2931"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}