{"id":2899,"date":"2013-09-19T23:12:04","date_gmt":"2013-09-19T22:12:04","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=2899"},"modified":"2013-09-23T10:46:02","modified_gmt":"2013-09-23T09:46:02","slug":"manke-tijd","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=2899","title":{"rendered":"Manke tijd"},"content":{"rendered":"

Luisteren<\/strong><\/em>, 2013, boek 109, pagina 87<\/span><\/p>\n

\"2013_b109_p87_luisteren_k\"<\/a><\/p>\n

Sprookje<\/strong><\/p>\n

Ik ken het gevoel dat je door een hele eeuwigheid door je eigen
\noneindigheid van top tot teen terug bent. Je belicht jezelf en de
\nschaduwen rekken zich wonderbaarlijk lang uit. Wonderen van
\nspijt liggen dan op de loer.
\nDan moet je snel terug gaan naar de juiste maat en niets kan
\nbuigen. Van buigen komt knakken en dat wil je niet. Terug naar
\nde juiste maat is helemaal niet moeilijk, je loopt gewoon onzicht-
\nbaar door je eigen schaduw heen weg. Niemand zal het merken.
\nEn als je dan naar buiten bent geslopen voel je de sterrenregen
\nop je neerdalen. De sterren hebben een huisje voor je gebouwd
\nen brengen daar nieuwe doeken naar toe. Je hebt geen last meer
\nvan de manke tijd en maakt het ene na het andere mooie werk.
\nJe levenslijn dicteert, jij volgt. Iets kan nooit te laat zijn. Je kunt
\nhet overzien. Alles is meer dan een zilveren souvenir. Niets werd
\nverkeerd begrepen. Een slordige drukte houdt aan, het is iets
\nvrolijks, niet iets vreselijks.
\nOp zo’n moment moet ik aan mijn grootmoeder denken:
\nTijd om tranen te planten, zou ze op zo’n mooi moment zeggen
\nom daarna voor een prachtige merel te zingen.
\nIk ben weer kind, ik weet wat ik weet, teken met potlood een
\nhouterig huis aan een kronkelpad en laat het grootmoeder zien.
\nTijd voor thee nu, zegt ze om af te leiden, ik loop alvast naar de
\nkoekjestrommel.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Luisteren, 2013, boek 109, pagina 87 Sprookje Ik ken het gevoel dat je door een hele eeuwigheid door je eigen oneindigheid van top tot teen terug bent. Je belicht jezelf en de schaduwen rekken zich wonderbaarlijk lang uit. Wonderen van … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-2899","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kunst"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2899","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2899"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2899\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2913,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2899\/revisions\/2913"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2899"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2899"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2899"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}