{"id":2685,"date":"2013-07-25T23:11:58","date_gmt":"2013-07-25T22:11:58","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=2685"},"modified":"2013-07-27T15:45:51","modified_gmt":"2013-07-27T14:45:51","slug":"eigenbaat","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=2685","title":{"rendered":"Eigenbaat"},"content":{"rendered":"

Buur<\/em><\/strong>, 2013, boek 108, pagina 79<\/span><\/p>\n

\"2013_buur_bk108_p79k\"<\/a><\/p>\n

Niemand daar<\/strong><\/p>\n

Het grote, rode hoofd hangt in de maag. Drie maal daags, via de
\nuitgelezen kelen op het schild van de bevelende maagd nog wel.
\nZijn spillebenen kunnen het niet meer dragen. Hier kiert het oor de
\nmuur. Zijn brein borduurt lelijk verder.
\nHoopvol stond het hoofd steeds opnieuw op. Als een zieke zenuw-
\npees suizebolt hij zogenaamd weltevreden in zijn stadse villa. Als
\neen nette hond doet hij zijn keurig plasje in het opgetrokken gras,
\nmaar kijkt niet. Het hoort niet.
\nDe lippen van de huishoudster glanzen als vette boter, waardoor zijn
\nverlangen nog meer spat. Met een sluipende wijsvinger wist hij zijn
\nbetraande oog. Het liefst zou hij nu een slak zijn die onder zoveel
\nzout zoveel tijd niet meer had.
\nZijn hoofd doet niet anders dan wankelen door het leven. Zelfs zijn
\navonturen kleuren de sleur, je zou er half gaar van worden.
\nToen bedacht hij: wie helemaal wit is spaart alles uit!
\nHij moest er gezond om lachen, wat een wetmatige malligheid!
\nKwam het werkelijk uit zijn hoofd? Zijn brand bleek ergens al geblust,
\ngeen enkel vreemd lichaamsdeel sprong nog op. Het brein, zijn brein,
\nhad hem getroost. Heet dat dan eigenbaat?
\nEen losgeslagen hoofd is bij een dichter in goede handen. Op dat
\nkantelmomentje kan je je horloge gelijk zetten. Alle ingedikte instincten
\nworden snel opgezocht en ingevlochten. Met wat geuren en kleuren
\neroverheen is alles zomaar een smakelijk geheel.
\nWie zo mooi wil zijn als de waarheid moet eerder opstaan.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Buur, 2013, boek 108, pagina 79 Niemand daar Het grote, rode hoofd hangt in de maag. Drie maal daags, via de uitgelezen kelen op het schild van de bevelende maagd nog wel. Zijn spillebenen kunnen het niet meer dragen. Hier … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-2685","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kunst"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2685","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2685"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2685\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2688,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2685\/revisions\/2688"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2685"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2685"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2685"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}