{"id":2255,"date":"2013-04-04T23:10:07","date_gmt":"2013-04-04T22:10:07","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=2255"},"modified":"2013-04-04T23:10:07","modified_gmt":"2013-04-04T22:10:07","slug":"geheimen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=2255","title":{"rendered":"Geheimen"},"content":{"rendered":"

Toenadering<\/strong><\/em>, 1991, acryl, 100 x 80 cm<\/span><\/p>\n

\"MINOLTA<\/a><\/p>\n

Korte afstand<\/strong><\/p>\n

Even lijken we starende, blinde kinderen. Het bos een stijve spie-
\ngelkast. Net verdwenen uit de stad der zuchten zijn we hier aan
\nde bosrand gestrand. Mijn stem is achter de bergen gebleven,
\nhaar hart klopt oneindig onder haar blauwe ooglid. Onze lippen
\nstaan in een vraagteken. De onrust is nog lang niet gedood.
\nHet is zonneklaar, hier ligt de spanning uitgestrekt.
\nDe korte weg wordt niet betreden, liever de onhandige, stille,
\nspannende omweg. Hoe langer het duurt, hoe langer we bij elkaar
\nzijn. E\u00e9n verkeerd woord of handeling kan alles gelijk bederven.
\nLiever lang gezwegen. Laten onze ogen maar praten.
\nLater:
\nMijn geheimen zijn goed verborgen. Zelfs als de alcohol of de hete
\nzon alles opschudt. Ik schuif alles fluitend opzij, niemand hoort hoe
\nonze afstand steeds korter werd. De onrust werd gedood, dat moet
\nvoldoende zijn. Als dat te droog brood voor een ander is, dan is dat
\nmaar zo. In een paleis uit neuri\u00ebn opgetrokken lach ik naar de volle
\nfluisterzaal.
\nZe zullen zeggen, kijk, hij speelde met de elementen, maar dat is
\nniet waar: de elementen speelden met hem. Zijn ogen konden het
\nbijna niet aan. De ontgrendelde grond deed de rest. Alles leek even
\ndoorschijnend te zijn.
\nVerspreid de wilde geruchten voor een uur, dan verdrijf je gelijk het
\njubelende gejammer. Eerst struikelen ze nog over hun drempel
\nvoordat ze volledig leeglopen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Toenadering, 1991, acryl, 100 x 80 cm Korte afstand Even lijken we starende, blinde kinderen. Het bos een stijve spie- gelkast. Net verdwenen uit de stad der zuchten zijn we hier aan de bosrand gestrand. Mijn stem is achter de … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-2255","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kunst"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2255","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2255"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2255\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2257,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2255\/revisions\/2257"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2255"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2255"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2255"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}