{"id":1467,"date":"2012-09-20T23:07:59","date_gmt":"2012-09-20T22:07:59","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=1467"},"modified":"2012-09-20T23:09:06","modified_gmt":"2012-09-20T22:09:06","slug":"luchtmens","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=1467","title":{"rendered":"Luchtmens"},"content":{"rendered":"

Even a snowman<\/strong><\/em>, 2012, boek 103, pagina 47<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

\"\"<\/a>\u00a0\u00a0 werktafel, 2012<\/p>\n

Na de witte dagen<\/span><\/strong><\/p>\n

In oude tijden toen de vele vogels nog sneeuwden was er<\/span>
\naltijd een leegte in de verste verte. Het was daar stil, want<\/span>
\nzelfs de zuiverste lippen stonden zomaar stijf van de vorst.<\/span>
\nRuw en laag wandelde daarna de regen alles weer zacht.<\/span>
\nWaarheen zijn die dagen toch gegaan?<\/span>
\nWolken bleven wit over. Alles leek stom en van steen.<\/span>
\nToen kwam ineens het lied met het geluid van het eeuwig<\/span>
\nleven. Eerst buigend en bevend, daarna vol van lip.<\/span>
\nHet weinige van de werkelijkheid werd steeds meer en meer.<\/span>
\nVleugelslagen werden voetstappen. Het gezicht van de stilte<\/span>
\nhad te veel adem en maakte er steeds wat moois van. Men<\/span>
\nsprak nu glimlachend over de leegte. Mensen kregen een<\/span>
\nwarme gloed van de aardgeest op de wangen. Ze zongen<\/span>
\nnaakt en darteldansten vrolijk in de diepe avonddalen.<\/span>
\nKoude sneeuwmannen smolten, raakten in snelle ontbinding.<\/span>
\nWat achterbleef waren de zwarte kooltjes, nu losgelaten van<\/span>
\nhun vriespunt. Die vruchtbare ogen gingen voortaan vuur-<\/span>
\nwaarts in glimmende haarden om tenslotte te eindigen in de<\/span>
\naltijd ontvangende aslade.<\/span>
\nKortom ieder mens was nu een echt luchtmens zoals het<\/span>
\nhoort na de warrige witte dagen. Zij waren voor altijd ver-<\/span>
\nbonden met een goed\u00a0 evenwicht.<\/span>
\nAllemaal heel innig dus.<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Even a snowman, 2012, boek 103, pagina 47 \u00a0\u00a0 werktafel, 2012 Na de witte dagen In oude tijden toen de vele vogels nog sneeuwden was er altijd een leegte in de verste verte. Het was daar stil, want zelfs de … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-1467","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kunst"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1467","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1467"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1467\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1471,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1467\/revisions\/1471"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1467"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1467"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1467"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}