{"id":1267,"date":"2012-07-26T23:12:54","date_gmt":"2012-07-26T22:12:54","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=1267"},"modified":"2012-07-26T23:12:54","modified_gmt":"2012-07-26T22:12:54","slug":"tegel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/?p=1267","title":{"rendered":"Tegel"},"content":{"rendered":"

Voorjaa<\/em>r<\/em><\/strong>, 2012, boek 102, pagina 36<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Vlinderlikken<\/span><\/strong><\/p>\n

Zij was zich ineens bewust dat ze aan het handje van de be-<\/span>
\ndenker liep. Haar lichaam trok steeds andere lichamen aan<\/span>
\ndie haar niet pasten, terwijl ze fladderend de liefde omschreef.<\/span>
\nHet begin kwam steeds te laat, ook dat nog. En waarom zou je<\/span>
\nde waarheid moeten spreken, je hebt toch het recht te liegen?<\/span>
\nHij bewonderde haar meer dan grote ogen, de lichtgele huid,<\/span>
\nhaar zachte stem. Toen de liefde zich vooroverboog had hij<\/span>
\ngeen weerwoord gehad. Hij kreeg een royaal uitzicht op haar<\/span>
\nzachte curves, die zich daarvoor nog verscholen onder haar<\/span>
\nkledingstuk.<\/span>
\nSpelen met de gedachte was niet meer het halve werk, hij<\/span>
\nliet zich gaan ondanks zijn zesde gezicht (hij was al zestig).<\/span>
\nZe begonnen teder te vlinderlikken. Proefden elkaars rood.<\/span>
\nToen hij zijn arm losjes om haar middel deed, als teken van<\/span>
\nsteun, bescherming of trots, liet zij hem begaan. Het verlan-<\/span>
\ngen, stekelig van buiten, zoet en romig van binnen, dicteerde.<\/span>
\nWant als iets goed is dan laten wij het zo. Net als in de kunst<\/span>
\ntrouwens, het gaat altijd om de reis, niet om de bestemming…<\/span>
\nKortom het verlangen brandde diep in de schoot, de sterkte<\/span>
\nvan de verbinding plantte zich diep in het geheugen.<\/span>
\nHij wist het nu zeker: laat meisjes niet zwijgen als mannen<\/span>
\noud zijn. Bovendien na het ogenblik is er nog een zee van tijd.<\/span>
\nTegelspreuken verdorren immers niet.<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Voorjaar, 2012, boek 102, pagina 36 Vlinderlikken Zij was zich ineens bewust dat ze aan het handje van de be- denker liep. Haar lichaam trok steeds andere lichamen aan die haar niet pasten, terwijl ze fladderend de liefde omschreef. Het … Lees verder →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-1267","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kunst"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1267","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1267"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1267\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1269,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1267\/revisions\/1269"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1267"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1267"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jandebruin.net\/weblog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1267"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}